سوال  که مطرح می شود این است که آیا شنیدن صدای زن جایز است یا نه ؟که برای تتمیم بحث  های گذشته باید به دو نکته توجه بشود،نکته اول آن که آیا شنیدن صدای زن جایز است یا نه ؟و دوم اینکه آیا برای زن جایز است صدای خود را به دیگران بشنواند یا نه ؟

پس یک حث مربوط به سماع است و بحث دیگر مربوط به اسماع . در این دو مطلب یک جهت مشترکی وجود دارد که در آن جهت مشترک هر دو ممنوعند و یک جهت مختص دارد که در آن هر در مجازند و در واقع بحث سه صورت دارد:

صورت اول آنکه :اگرمرد بخواهد صدای زن را به قصد تلذذ و ریبه گوش بدهد ،معصیت کرده و لکن چونزن با این قصد حرف نمی زند و برای انجام کار عادی صحبت می کند ،لذا اسماع برای او حرمتی ندارد.

پس آنچه حرام است سماع با ریبه یا تلذذ است و اسماع حرام نیست مگر اینکه زن بفهمد که مردی دارد به قصد تلذذ حرف او را گوش می دهد که اینجا از باب تعاون بر اثم، زن بایدپرهیز کند.

صورت دوم این است که اگر زن بخواهد به قصد تهییج و تحریک ناهحرم حرف بزند اسماعش حرام است و اگر مرد با این قصد گوش بدهد ،آن هم مبتلا به حرمت می شود.

صورت سوم آن است که زن به طور عادی سخن می گوید و قصدش تهییج و تحریک نیست و مرد هم به طور عادی گوش می دهد و قصدش تلذذ و ریبه نیست ،در اینجا هم سماع جایز است و هم اسماع ممنوع نیست..(زن در آیینه جلال و جمال ،عبدالله جوادی آملی،ص435-434)